Ik ben Rosalie Mol en woon in Oosteind. Op mijn derde begon het allemaal, ik kreeg een bonte shetlander, genaamd Floris. Met Floris maakte ik geregeld ritjes in de voortuin. Omdat Floris zo eigenwijs was lag ik er meer naast dan dat ik erop zat, maar ik ging toch door. Op een gegeven moment ben ik ook op de manege in Oosteind gaan rijden en weer iets later deed ik dit ook met Floris. Op een dag ging ik weer een paar eigenwijze rondjes rijden met Floris op de manege, en toen ik klaar was en uit de bak stapte zei een mevrouw tegen mij: ”Oh, ik had helemaal niet gezien dat het een pony was, ik dacht dat het een koe was.” Op die manege stond ook een C-pony, een bruine ruin die Moonlight heette. Mijn vader en moeder hadden hem al eerder ontdekt en er was afgesproken dat als de dochter van de eigenaar van de manege eraf gegroeid was, hij naar ons toe zou komen. En dat was dus even later ook zo. Toen zijn we bij P.C. De Trouwe Vriendjes gegaan in Oosteind, omdat wij daar ook wonen, en toen reden we in Kring Breda. Met Moonlight en mij ging alles goed en we behaalden vele prijzen en mochten in de L1 en L2 door naar de kampioenschappen. Ook in de M1 mochten we dit, maar Moonlight werd kreupel. Hij had een losse hoefwand en het zou wel een half jaar duren voordat ik weer op hem kon rijden. Toen hebben we besloten er een andere pony bij te kopen. Dit werd Diablo, deze niet al te vlugge pony is vanuit Nieuw Leusen afgereisd naar Oosteind. Toen Moonlight deze pony zag komen kreeg hij er weer verschrikkelijk veel zin in en was in een zeer korte tijd weer beter. Toen heb ik een hele tijd twee C-pony’s gereden. Moonlight was weer helemaal genezen en we kwalificeerden ons weer voor de Brabantse Kampioenschappen. Ook dit keer weer in de M1. Ook Diablo mocht door zowel met dressuur in de klasse L1 als met springen in de klasse B. Moonlight liet zien dat hij er echt op gebrand was om weer naar de kampioenschappen te gaan, maar enkele dagen ervoor was hij weer kreupel, nu was het een ontsteking. Drie dagen lang in de soda en toen werd hij ook nog eens ernstig verkouden. Toen bleef er nog maar één dag over om te trainen. We lieten ons van onze beste kant zien en werden Brabants Kampioen. Met Diablo werd ik vijfde in de L1 dressuur. Met Moonlight mocht ik door naar de Nederlandse Kampioenschappen en we eindigden als vijfde. Omdat allebei de pony’s op een gegeven moment in de M klasse moesten starten hebben we toen besloten Diablo te verkopen. Op dat moment reed ik nog één pony en hebben we rustig naar een D-pony gezocht. Ook zijn we toen lid geworden bij P.C. Hippos in Gorinchem en hebben we de overstap gemaakt naar Zuid-Holland, naar Kring Merwede. Na een tijdje hadden we een D-pony gevonden waarvan we dachten dat deze ons wel wat leek. Deze pony kwam uit Groningen en het was een mooie palomino ruin. Toen wij hem kochten was hij zeven jaar. Zijn naam is Hamahr du Bois. Omdat hij tot zijn zes jaar als schouwhengst was gebruikt was hij niet makkelijk en vaak erg lastig. Hij kende vrij weinig maar ik moest in de L2 starten omdat ik op dat moment met Moonlight in de Z2 startte. In de zomer ging ik toen met beide pony’s naar de Zuid Hollandse Kampioenschappen. Hamahr was daar zo vervelend en liep zo te klieren dat de jury zelfs uit haar auto stapte en kwam vertellen dat ze het zo zielig voor mij vond. Ik eindigde daar op een 27e plaats. Met mijn C-pony ging het gelukkig beter en werd ik Zuid-Hollands Kampioen en werden we afgevaardigd naar de Nederlandse Kampioenschappen. Hier behaalden we in de klasse C Z1/Z2 een mooie derde plaats. Het seizoen erna startte ik weer met beide pony’s op de Zuid-Hollandse Kampioenschappen. Ik moest al vroeg starten met mijn C-pony en deze proef ging erg goed, tot onderdeel acht. Toen belde de jury en vertelde dat ik de verkeerde proef reed. Het bleek echter dat de jury zelf met een verkeerde proef voor haar neus zat en na een kwartier had ze eindelijk de juiste proef. Moonlight had ondertussen een overvolle blaas maar we moesten natuurlijk toch helemaal opnieuw starten. We werden wel Zuid-Hollands Kampioen maar we hadden geen 60% en dus zat er dat seizoen geen NK voor ons in. Omdat ik zo teleurgesteld was omdat dit het laatste seizoen was voor ons tweeën, was ik ook extra gedreven om met mijn D-pony zo goed mogelijk te rijden. We zetten een keurige proef neer, beter dan toen kon op dat moment niet. We werden Zuid-Hollands Kampioen. Ik was natuurlijk dolgelukkig want dit wilde ik. Zo kon ik toch nog naar het NK. Daar ging het niet zo goed want alles was ook nog niet zo bevestigd, we werden hier 12e. De zomer erna gingen we weer naar de Zuid-Hollandse Kampioenschappen, dit keer in de M2 met Hamahr du Bois. Moonlight was ondertussen verkocht en naar Zweden vertrokken. Het was een sterk deelnemersveld met onder andere B-kader pony Chamaya du Bois, die ook gefokt is bij stoeterij Van de Bosch. We moesten twee proeven rijden. De eerste proef ging niet goed, de tweede ging echter wel heel goed. De uitslag was spannend. De eerste proef werd ik 5e en de tweede proef werd ik 2e. Met één punt verschil op de nummers 2 en 3 werden we Zuid-Hollands Kampioen in de klasse M2 en verdienden we een startbewijs voor de Hippiade. Tijdens de Hippiade moesten we al als tweede starten. Hamahr liep een hele nette proef en toen de tussenstand opgehangen werd na 17 starts stonden we op kop. Ook toen de totale uitslag kwam bleven we aan de leiding. Ik was dolgelukkig want hier had ik altijd op gehoopt. Wat met mijn C-pony iedere keer net niet lukte was nu wel gelukt. Het scheelde ook nu maar één puntje, maar het was genoeg. Hamahr is altijd een pony met een eigen willetje, maar heeft wel laten zien dat ik van hem op aan kan. Ik ben daarom ook erg trots op hem!! We bereikten in vrij snelle tijd de Z2-klasse en streden mee op internationaal niveau. Het duo was opgenomen in het B-kader van Christa Laarakkers. Rosalie heeft een fijne tijd met hem gehad en beleeft nog iedere dag een hoop plezier aan hem. Ook staat er sinds begin 2008 een jong paard klaar, die Hamahr op kan gaan volgen. Deze jonge Accepted is geboren in 2005 en is een afstammeling van Olivi. Deze is zadelmak gemaakt en heeft in opleiding gestaan bij Frenk Jespers. Accepted heeft al enkele wedstrijden gelopen waar hij goed presteerd heeft, waaronder in de VSN. Rosalie rijdt en brengt Accepted nu zelf uit. Sinds Mei 2009 is Legend in eigendom van de Fam. Mol. Deze bruine ruin was opgeleid tot ongeveer Z niveau en komt uit de stallen van 'De Ijzeren Man' in Weert. Rosalie heeft de zwartbruine Likoto xx zoon  op Z1-niveau uitbebracht en de eerste successen geboekt. Het jaar 2011 was een jaar volop successen. In een hele korte tijd reed Rosalie Legend naar het B-kader, A-kader en werden zij zelfs opgenomen in het EK team voor junioren dat afgevaardigd werd naar het Deense Broholm. Daar behaalden zij met het team een bronzen medaille en individueel een 12e en 19e plaats.